< Terug naar overzicht

De dagelijkse werkelijkheid van HR: met de voetjes op de grond (Jos Gavel)


In het Nederlandse Tijdschrift voor HRM (*) verscheen recentelijk een artikel met de saaie, maar toch een beetje nieuwsgierig makende titel ‘De dagelijkse werkelijkheid van de HR-professional – Ontwikkeling in het HR-vakgebied in de afgelopen vier jaar’. Het is een verslag van een grootschalig onderzoek bij HR-leidinggevenden, HR-professionals en lijnmanagers, dat werd uitgevoerd door een samenwerkingsverband van zes hogescholen. Over een periode van vier jaar werkten 1354 bedrijven (waarvan 63 procent met meer dan 250 werknemers) mee aan de enquêtes, alsook gelijkaardige aantallen HR-leidinggevenden, HR-professionals en lijnmanagers. Zowel het opzet (de werkelijkheid in kaart brengen), als de omvang van het onderzoek maken het de moeite waard om enige aandacht te besteden aan enkele conclusies. Voor het volledige artikel verwijzen we door naar tijdschriftvoorhrm.nl.

De eerste vaststelling is meteen raak: “De HR-professional lijkt nog steeds niet de strategische partner te zijn zoals dat vaak wordt verondersteld in vakliteratuur.” Volgens de auteurs is hij of zij naar oude gewoonte volop bezig met het uitvoeren van operationele taken. Meer zelfs: de lijnmanagers verwachten dat van hem of haar. Vergis u echter niet, dit betekent niet dat de HR-professional bureaucraat moet blijven, zijn of worden. Veel meer moet hij of zij een volleerd evenwichtskunstenaar zijn (zo begrijpen wij het begrip ‘paradox navigator’ toch) in het omgaan met verschillende en soms tegenstrijdige belangen (werknemers versus werkgever, korte versus lange termijn, …). Om die rol aan te kunnen, moet de HR-professional beschikken over een resem praktische, politieke en communicatieve vaardigheden.

Of strategisch HRM ook nog de toekomst is? “Dit onderzoek relativeert deze gedachte voor in ieder geval de HR-professionals: zij moeten in de eerste plaats expert zijn in het leveren van HR-producten en -diensten”, zo staat er te lezen. Maar ook: het voorgaande impliceert niet dat de HR-professionals zich moeten onttrekken aan het strategische niveau. Volgens de onderzoekers kunnen zij een belangrijke bijdrage leveren in de voorbereiding van strategische beslissingen “middels evidence-based inzichten op basis van bijvoorbeeld HR-analytics.” Voorts zouden zij de spanningsvelden die samenhangen met voorgenomen besluiten moeten doorgronden en vertalen in mogelijke scenario’s. HR-professionals kunnen aldus uitgroeien tot ‘kritische vrienden’ van zowel HR-directeurs (die wel steeds meer met strategie bezig zijn) als lijnmanagers.

Ondertussen groeit in ondernemingen de aandacht voor de ontwikkeling van talent, leiderschap en de organisatie. Maar tegelijkertijd verschuift de verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling van werknemers en teams meer naar de lijnmanagers. Ook in deze context pleiten de onderzoekers voor een rol van ‘paradox navigator’ en ‘kritische vriend’ voor het lijnmanagement. Zo bijvoorbeeld zouden HR-professionals tegengif kunnen bezorgen voor de ziekte van eenzijdige of zelfs foute benaderingen van talent-, prestatie- of competentiemanagement en leiderschapsontwikkeling.

De aanbevelingen van de auteurs zijn relevant, maar zij doen geen moeite om de situatie al te opgewekt te bekijken. De kritiek op HR van de voorbije decennia lijkt nog altijd niet serieus gecounterd in de praktijk. En dat HR-professionals meer tijd dan vroeger besteden aan personeelsbeheer, voorspelt weinig goeds.

Maar ja, wat doe je eraan? Hebt u ideeën? Laat ze ons geworden (jos.gavel@hrsquare.be).

(*) Menno Vos, Stephan Corporaal, Nicole van Dartel, Sjoerd Peters, Tom Morssink: ‘De dagelijkse werkelijkheid van de HR-professional – Ontwikkeling in het HR-vakgebied in de afgelopen vier jaar’, Tijdschrift voor HRM 3/2017.

Lees meer over


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen