< Terug naar overzicht

Wat als werknemer al een contract met andere werkgever tekent?

Beëindigt een werknemer zijn arbeidsovereenkomst door de ondertekening van een nieuwe arbeidsovereenkomst met een andere werkgever?

Het arbeidshof van Brussel onderzocht een betwisting tussen een werkgever en een werknemer die zijn arbeidsovereenkomst had opgezegd en vervolgens, nog tijdens de opzeggingstermijn, al een nieuwe dienstbetrekking was aangegaan met een tweede werkgever. In casu kwamen de partijen tijdens de opzeggingstermijn overeen dat de te leveren arbeidsprestaties beperkt zouden worden tot maximaal één dag per week en dit op vraag van de werkgever.

Tijdens de opzeggingstermijn ondertekende de werknemer vervolgens al een nieuwe arbeidsovereenkomst met werkgever B. Hierna stelde werkgever A dat de werknemer, door het ondertekenen van deze tweede arbeidsovereenkomst, zijn wil te kennen had gegeven om de arbeidsovereenkomst met werkgever A te verbreken. Door het aangaan van de tweede arbeidsovereenkomst zou de werknemer zijn verbintenissen tegenover werkgever A immers niet langer kunnen nakomen. In antwoord hierop vorderde de werknemer de betaling van een opzeggingsvergoeding van werkgever A.

Niet onmogelijke prestaties

Naast de vraag over de geldigheid van een overeenkomst tot het leveren van arbeidsprestaties ‘op afroep’ van de werkgever – wat volgens het hof rechtsgeldig is – behandelde het arbeidshof van Brussel ook de vraag of het sluiten van een nieuwe arbeidsovereenkomst door de werknemer gelijkstaat aan de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst met een andere werkgever.

Volgens het arbeidshof leverde werkgever A niet het bewijs van het feit dat de werknemer door het sluiten van een nieuwe arbeidsovereenkomst met werkgever B de wil heeft uitgedrukt om de arbeidsovereenkomst met werkgever A niet langer uit te voeren. Hierbij houdt het arbeidshof wel rekening met de concrete omstandigheden, aangezien het hof het van belang acht dat de verbintenis tot het leveren van prestaties voor werkgever A beperkt was tot het leveren van “eventuele arbeidsprestaties” en in ieder geval tot maximaal één dag per week. Het arbeidshof stelt uitdrukkelijk dat zelfs het sluiten van een voltijdse arbeidsovereenkomst met een andere werkgever het voor de werknemer niet onmogelijk zou maken om de overeenkomst met werknemer A uit te voeren.

Betalen van opzeggingsvergoeding

Kort samengevat, stelt het arbeidshof dat de werknemer, door een arbeidsovereenkomst aan te gaan met werkgever B, in dit geval niet uitdrukkelijk zijn wil te kennen heeft gegeven om de arbeidsovereenkomst met werknemer A niet langer uit te voeren. Bijgevolg oordeelde het hof dat werkgever A, die de werknemer ten onrechte verweten had dat hij de arbeidsovereenkomst onregelmatig had beëindigd, zelf de arbeidsovereenkomst onregelmatig beëindigde. Werkgever A werd dus veroordeeld tot het betalen van een opzeggingsvergoeding aan de werknemer.

Het feit dat een werknemer tijdens zijn tewerkstelling al een nieuwe arbeidsovereenkomst heeft gesloten met een andere werkgever betekent dus niet noodzakelijk dat de betrokken werknemer zijn wil te kennen heeft gegeven om zijn eerste dienstbetrekking te beëindigen. Uit dit arrest blijkt dat er rekening moet worden gehouden met alle concrete omstandigheden eigen aan de zaak. In casu werd vooral rekening gehouden met de overeenkomst tussen de partijen om tijdens de opzeggingstermijn de arbeidsprestaties sowieso te beperken tot een maximum van één dag per week en dan nog enkel indien daarom uitdrukkelijk werd verzocht door de werkgever. Het sluiten van een tweede arbeidsovereenkomst was in dit geval niet onverzoenbaar met de eerste dienstbetrekking.

Arbeidshof van Brussel, 7 november 2014, AR 2013/AR/945, onuitg.

 


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen