< Terug naar overzicht

Verjaringstermijn van vorderingen ex contractu en ex delicto

Wanneer een vordering zowel steunt op de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, als op een strafrechtelijk gesanctioneerde wettelijke bepaling, kan de werknemer zijn vordering instellen, hetzij op grond van de overeenkomst ('ex contractu'), hetzij op g

Totnogtoe aanvaardde de rechtspraak dat de werknemer zich slechts kan beroepen op de verjaringsregels van de vordering ex delicto indien hij zich uitdrukkelijk op het strafrechtelijk karakter van de fout heeft beroepen. In een recent arrest stelde het Hof van Cassatie deze praktijk in vraag.

Het onderscheid tussen een vordering ex contractu en een vordering ex delicto is geen louter theoretische kwestie, aangezien de verjaringstermijnen verschillen van elkaar. De vordering ex contractu verjaart na verloop van één jaar nadat de arbeidsrelatie een einde heeft genomen, terwijl de vordering ex delicto pas verjaart na vijf jaar, te rekenen vanaf de dag waarop de inbreuk werd gepleegd.

Wanneer een vordering kan worden ingesteld op grond van de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, alsook op grond van een sociaalrechtelijk misdrijf, werd tot voor kort aangenomen dat de werknemer een keuze dient te maken op het ogenblik van het instellen van zijn vordering, met die verstande dat de (langere) verjaringstermijn voor de vordering ex delicto niet kan worden toegepast indien de werknemer zich heeft gesteund op de uitvoering van de arbeidsovereenkomst (vordering ex contractu). De rechtspraak aanvaardde dat in dit geval de verjaringsregels uit de Arbeidsovereenkomstenwet van 3 juli 1978 moeten worden toegepast. Dit wil zeggen: de verjaringstermijn verstrijkt na één jaar vanaf het einde van de arbeidsovereenkomst.

In een arrest van 23 oktober 2006 stelde het Hof van Cassatie deze praktijk evenwel in vraag. Volgens het Hof moet de eiser niet noodzakelijk het herstel vorderen van de geleden schade overeenkomstig de burgerlijke aansprakelijkheidsregels om van de verjaringstermijn van vijf jaar te kunnen genieten. Het oordeelde dat het volstaat dat de vordering is gesteund op een tekortkoming die tevens een strafrechtelijke inbreuk uitmaakt. In casu betrof de vordering het niet-betalen van loon en overloon voor overuren. Conform de bepalingen van de Loonbeschermingswet wordt het ‘niet betalen van loon’ strafrechtelijk gesanctioneerd.  Volgens het Hof van Cassatie volstaat deze vaststelling op zich om de (langere) verjaringstermijn toe te passen die geldt voor vorderingen ex delicto.

images
images

Lees meer over


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen