< Terug naar overzicht

Het belang van tijdige communicatie van doelstellingen én voorwaarden voor betaling bonus

Kan een werknemer aan wie de bonusdoelstellingen niet of laattijdig werden gecommuniceerd aanspraak maken op een bonus? Is steeds een pro rata bonus verschuldigd aan een werknemer die tijdens het referentiejaar ontslagen wordt? In een arrest van 11 maart 2016 wijst het arbeidshof van Brussel op de toepasselijke principes.

In het besproken geval bepaalde de arbeidsovereenkomst van de werknemer dat hij deelnam aan het bonussysteem, waardoor hij jaarlijks kans maakte op een bonus van maximaal 30.000 euro. De betaling ervan was afhankelijk van het behalen van bepaalde targets en objectieven, die aan de werknemer zouden worden bevestigd. Verder werd bepaald dat de bonus enkel betaald zou worden indien de werknemer nog in dienst was op 31 december van elk overeenstemmend jaar. De werknemer stapte naar de rechtbank nadat hij in referentiejaar 2012 een bonus van 11.857,50 euro ontving en na zijn ontslag midden 2013 geen enkele bonus toegekend had gezien.

Te late mededeling = onvoorwaardelijke bonus

Het arbeidshof wees erop dat wanneer een veranderlijke variabele bezoldiging toegekend wordt, het essentieel is dat het voor de werknemer duidelijk is aan welke exacte voorwaarden moet worden voldaan opdat hij aanspraak zou kunnen maken op een bonus. In dit kader dient de mededeling van de te bereiken doelstellingen tijdig te gebeuren. Het niet, laattijdig of onvoldoende duidelijk definiëren van de voorwaarden waaronder een veranderlijke bezoldiging wordt toegekend en/of het niet tijdig meedelen van dergelijke voorwaarden, staat gelijk aan de afwezigheid van voorwaarden. Bij afwezigheid van voorwaarden zal de contractuele bonus verworven zijn.

Hoewel het arbeidshof dit niet met zoveel woorden zei, vloeit dit voort uit artikel 1178 van het burgerlijk wetboek: de voorwaarde wordt geacht vervuld te zijn wanneer degene die zich onder die voorwaarde verbindt zelf de vervulling ervan verhindert. Concreet betekent dit dat wanneer de werkgever zelf verhindert dat de werknemer de doelstellingen vervult, bijvoorbeeld door deze doelstellingen niet of laattijdig mee te delen, de doelstellingen geacht worden bereikt te zijn en de bonus verschuldigd is.

Aangezien de werkgever er niet in slaagde het bewijs te leveren van de al dan niet tijdige communicatie van de bonusdoelstellingen, werd hij veroordeeld tot de betaling van de bonus voor 2012 alsof de doelstellingen bereikt waren.

Ontslag = pro rata mogelijk

Met betrekking tot de pro rata bonus van 2013, herinnerde het arbeidshof aan de principiële splitsbaarheid van de bonus, wat betekent dat een bonus in principe, net als een eindejaarspremie, pro rata dient te worden toegekend. Niets belet echter dat van deze deelbaarheid wordt afgestapt door een clausule in een individuele of collectieve arbeidsovereenkomst. De voorwaarde dat de begunstigde van de bonus in dienst moet zijn op het einde van het bonusjaar, is volgens het hof dan ook rechtsgeldig.

De werknemer verwees vervolgens naar artikel 1178 BW en stelde dat de werkgever zelf de vervulling van de voorwaarde, meer bepaald in dienst zijn op 31 december, verhinderd heeft en dat bijgevolg de bonus moet worden toegekend. Het arbeidshof merkt evenwel terecht op dat dit volgens vaststaande rechtspraak van het Hof van Cassatie alleen het geval is wanneer de daad die de vervulling van de voorwaarde verhinderd heeft, foutief is. Het enkele feit dat de werkgever de arbeidsovereenkomst beëindigt, is echter niet foutief, zodat de werknemer geen aanspraak kon maken op de bonus voor het jaar 2013.

Arbeidshof van Brussel, 11 maart 2016, JTT 2016, 227

Auteur: Nele Gysemans (Claeys & Engels)

 


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen