< Terug naar overzicht

Aantal schorsingen werkloosheidsuitkering daalt niet

In tien jaar tijd is van ruim 200.000 samenwonende langdurig werklozen de uitkering geschorst omdat ze onvoldoende werk zochten. Het aantal schorsingen neemt echter nauwelijks af. Strengere controles, straffen en actieve begeleiding naar een baan dringen zich op.

Dat is te besluiten uit een onderzoek van het Centrum voor Sociaal Beleid van de Universiteit Antwerpen. De studie behandelt artikel 80 van de werkloosheidsreglementering. Dat schorst de uitkering van werklozen als ze erg lang werkloos zijn, tenzij ze voldoende bewijzen kunnen voorleggen dat ze werk gezocht hebben. Het geldt alleen voor werklozen die samenwonen met een partner die een redelijk inkomen heeft. Tussen 1991 en 2001 verloren 216.000 langdurig werklozen op die manier hun uitkering: overwegend vrouwen jonger dan 40 jaar met gezinslast. Eén op drie had voordien niet gewerkt; ze hadden een werkloosheidsuitkering gekregen na hun schooltijd. Bij verlies van de uitkering raakte het gezin zelden in de armoede. De schorsing was efficiënt in één opzicht: het aantal samenwonende uitkeringstrekkers daalde van 57 naar 44%. Maar ze zette niet aan om opnieuw werk te zoeken. Het stempelgeld is dan ook vaak een premie voor thuiszorg. Het onderzoek leert ook dat die vrouwen weinig contact hadden met de arbeidsbemiddeling. De helft zegt nooit een vacatureaanbod gekregen te hebben, een derde zegt nooit te zijn uitgenodigd voor een gesprek. De studie stelt dan ook dat het Belgisch werkloosheidsstelsel te weinig doet om de herintrede in de arbeidsmarkt aan te moedigen. Ze pleit voor meer controle, meer sancties en betere begeleiding naar werk. Volgens professor Lieve De Lathouwer moeten de VDAB en de vakbonden daaraan meewerken.

Lees meer over

Geef als eerste een reactie

Om reacties te kunnen geven moet u inloggen
< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen