< Terug naar overzicht

De ontspoorde manager – Waarom mensen aan de top de weg kwijtraken

Auteurs:Frank van Luijk
Uitgever:Business Contact, 176 blz. blz.
ISBN:97890 470 07128
Prijs:€18,99 €
Niet zelden worden (top)managers ontmaskerd als fraudeurs, halve of hele criminelen of regelrechte psychopaten. Wat loopt er mis in al die organisaties?

Tevreden koeien geven meer melk. Of toch niet? “Die relatie is veel minder eenvoudig. Het verband tussen tevredenheid en productiviteit is complex. Sterker nog, het is zeker geen automatisme dat tevredenheid leidt tot een hogere productiviteit”, schrijft Frank van Luijk in ‘De ontspoorde manager’. De titel ten spijt, beperkt de Nederlandse filosoof-psycholoog-leiderschapsexpert zich niet tot abject managersgedrag. Dat maakt het werk meteen ook veel gelaagder, gevarieerder en rijker dan de zoveelste reportagebundel met een stoet van managers die er met de kas vandoor zijn, de aandeelhouders (en maatschappij) opgelicht hebben en nu grote sier maken op een of ander, door palmbomen afgezoomd, verblindend wit strand.

Die ontspoorde figuren worden ook wel beknopt geportretteerd, met naam en (verloren) faam, vooral Nederlanders en een paar Belgen voorop. Voor de nieuwsgierigen: Jean-Paul Votron, Maurice graaf Lippens en het kapseizen van Fortis ontbreken niet in die grimmige galerij. Voor HR-managers en iedereen die iets meer van leiderschapsgedrag én de selectie van leidinggevenden te weten wil komen, reikt dit boek evenwel véél meer aan dan een schandaalkroniek. Steevast zoekt Frank van Luijk naar wat er precies misloopt. Is het de persoon zelf, de omgeving of de ruimere context? Gaat het om karakterstoornissen, controlegebrek of volkomen verkeerd begrepen incentives? Op die manier krijgen ook HR-professionals hier een schat aan bespiegelingen, onderzoek en concrete cases geserveerd. 

Geen echte selectie 

Het begint al bij de selectie. Hoe hoger aan de top, hoe vaker de bobo’s ontsnappen aan degelijk selectiewerk. Het ontsporen van toppers komt dikwijls voor, daarom is het ook zo moeilijk te begrijpen waarom er niet al in een vroeg stadium grondig nagegaan wordt om potentiële ontspoorders te ontmaskeren, werpt van Luijk op.

Doorgaans volstaan een paar sollicitatiegesprekken. De selectiejury (als die al bestaat) wordt dan al gauw om de tuin geleid, want nogal wat potentiële ontspoorders beschikken juist over “uitstekende sociale vaardigheden, een forse dosis flair en een opgepimpt cv, en weten zo heel gemakkelijk een goede indruk te maken. Bij het aannemen van medewerkers lager in de organisatie wordt er juist uitgebreider getest, is er een psychologisch onderzoek of de sollicitant moet een assessment doen.” 

Contraproductief ‘dienen’ 

Sollicitatiegesprekken vindt van Luijk sowieso al geen bijzonder goede voorspellers van later functiesucces, “om de eenvoudige reden dat wij mensen geen goede beoordelaars zijn.” Zelfs de grootste narcist weet zich met wat ‘impression management’ perfect door zo’n gesprek te rammen en indruk te maken. En dat zal je geweten hebben in het bedrijf, zo toont dit boek overvloedig aan.

Interessant is dat de auteur ook geen onvoorwaardelijk pleidooi houdt voor het tegendeel van de vele narcisten, egotrippers en schreeuwers, hij legt het vergrootglas evengoed op modieus klinkende leiderschapsmodellen. Zo toont hij aan dat ook het type van de ‘mensenvriend’, die ten koste van alles de lieve vrede wil bewaren, vaak ontspoort, zij het “met veel minder lawaai dan de narcist of de psychopaat.”

‘Servant leadership’ of ‘dienend leiderschap’ kan trouwens ook akelig contraproductief zijn. Zo kan de leider immers de lastige beslissingen uit de weg gaan. Bovendien creëert een zwakke top voor het niveau eronder de mogelijkheid om zijn eigen gang te gaan. Leidinggeven en managen, het is duidelijk niet eenvoudig er de juiste personen voor te vinden… 

Lees meer over


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen