< Terug naar overzicht

De 38 puntenweek

Auteurs:Martijn Wauters
Uitgever:Acco, 100 blz.
ISBN:97890 334 95458
Prijs:€30
Uren verzuren mensen en staan ‘het nieuwe werken’ in de weg. Martijn Wauters reikt een alternatief aan voor de traditionele uurroosters.

Sporadisch valt er weliswaar al een scheutje kritiek of een averechtse reactie te sprokkelen, maar over het algemeen scoort ‘het nieuwe werken’ nu al gedurende een verrassend lange tijd beate blikken. Er moet meer op eigen ritme, op zelfgekozen locaties en met meer autonomie gewerkt worden, zonder het doel van de organisatie uit het oog te verliezen. Het gaat dus niet alleen om plaats- en tijdsonafhankelijk werken, zoals ‘het nieuwe werken’ uitentreuren omschreven wordt, maar om het zelf boetseren van de manier van werken. Niet de aanwezigheid, maar het resultaat staat voorop. Zo gaan individuele en collectieve belangen hand in hand.

Mooi, ’t lijkt wel voer voor een schlager. Of voor een smartlap, want er hangt wel degelijk ook een donkere kant aan vast: de chef vreest dat zijn gezag verpietert en de werknemer voelt zich nog altijd geknecht door al die werkuren die secuur geteld moeten worden. Daar heeft Martijn Wauters, hoofd personeelsdienst van OCMW Beersel, iets op gevonden: vervang de vermaledijde 38 uren door 38 punten.

De eenvoudige methode

‘Te presteren uren’ worden omgezet in ‘te presteren punten’. “Dit kan door persoonlijke doelstellingen te formuleren waaraan een gewicht in punten wordt toegekend”, legt Wauters uit. Wauters schuift alvast twee methoden naar voren, een eenvoudige en een complexe. In de eenvoudige methode gebeurt dat “simpelweg door aan elke doelstelling een gewicht mee te geven op basis van het geraamde aantal uren dat nodig is om de doelstelling af te werken.”

Of je er dan langer of korter aan werkt, maakt niet uit. Het resultaat bepaalt het aantal punten. Wauters beseft dat een raming achteraf nog herzien moet kunnen worden, omdat sommige taken moeilijk ingeschat kunnen worden of veel complexer uitvallen dan gedacht. “Als het te moeilijk wordt om een tijdsraming te maken, dan kan men best de doelstelling verder opdelen in kleinere doelstellingen, tot men op een niveau komt waar men wel een tijdsraming kan maken.”

Ook niet vergeten: feest-, verlof- en ziektedagen worden gerekend aan het daggemiddelde, omgezet in punten. Wauters: “Aan het einde van de week of maand kan men al deze afwezigheidspunten in rekening brengen bij de puntenbalans. Dit betekent dat als men een weekje verlof inplant, men die week automatisch 38 punten op de balans krijgt.”

De complexe methode

Bij de complexe methode wordt de toekenning van punten dieper uitgewerkt. Elementen als ‘prioriteit’ en ‘complexiteit’ van de opdracht worden mee in rekening gebracht. Dit lijkt veel eerlijker, maar de bepaling ervan is beduidend delicater. Hoe dringend of moeilijk is een taak? Hoeveel punten is dat waard? Software brengt soelaas. Wauters: “Software maakt bovendien plaats- en tijdsonafhankelijk werken eenvoudiger te organiseren. Iedereen die een beetje uit de voeten kan met een elektronisch rekenblad – bijvoorbeeld Microsoft Excel – kan dit snel opbouwen.”

Heeft Martijn Wauters een revolutionaire methode bedacht of is het gewoon een poging die zal kapseizen wegens te moeilijk? Hopelijk barst er een discussie los met zowel werkgevers als vakbonden. Hoe wenselijk én doenbaar is het puntensysteem? Vergeet ook de HR-managers niet, zij moeten niet alleen waken over de objectiviteit (en dus de motivatiekracht ervan), ze moeten het systeem ook haalbaar maken: hoeveel tijd slorpt zo’n berekening, individueel overleg en evaluatie op? Helpt de automatisering wel in voldoende mate hierbij? Het debat is geopend.

 


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen