< Terug naar overzicht

Is een job alleen maar geld verdienen of is er (toch) iets meer?


We beleven onzekere tijden en de toekomst op korte termijn kondigt zich bovendien niet bijster positief aan… Recente besparingen op werknemersvoordelen en het moeilijker, zo niet onmogelijk maken van de door velen geliefde brugpensioenformule worden door de buitenwacht niet bepaald enthousiast onthaald. Andere onpopulaire, maar wellicht broodnodige overwegingen zoals het in vraag stellen van de index en hoe wij bij de volgende begrotingscontrole het tekort zullen dichtrijden, dienen zich aan…
Hoe kan een mens in deze tijden gemotiveerd blijven om een groot deel van zijn leven te spenderen aan zijn werk, dat toch in de eerste plaats de bron is van een inkomen? Of is er méér in het spel dan geld alleen? Bekijk eens een artiest en de mate waarin hij presteert voor het geld… Of in welke mate de landbouwer uit mijn straat die op leeftijd van meer dan zeventig jaar, nog elke dag naar zijn veld sjokt, het nog doet voor de centen alleen… Het gaat hier beslist om een andere vorm van motivatie – motivatie gebaseerd op zingeving, wilskracht, doorzettingsvermogen en talent.
Wij verwijzen hier naar de zelfdeterminatietheorie van Deci en Ryan (2000), waarbij onderscheid gemaakt wordt tussen ‘autonome’ en ‘gecontroleerde’ motivatie:

● Bij ‘autonome motivatie’ vormt persoonlijke zingeving en passie de motor van het gedrag.
● Bij ‘gecontroleerde motivatie’ stuurt vooral de interne (vermijden van schuldgevoel) of externe (materiële beloning) verplichting wat men ziet.

De meesten van ons zouden waarschijnlijk niet, anders of minder gaan werken mocht het financieel niet meer te moeten, of indien de materiële voordelen verbonden aan het werk zouden wegvallen. De vraag kan echter gesteld worden of er niet méér zou moeten dan alleen het financieel gewin. Is het niet zo, dat werk ons een bepaalde ‘identiteit’ bezorgt en dat we Herzberg indachtig, ‘hygiënefactoren’ als loon en extralegale voordelen moeten kunnen overstijgen als reden om aan de slag te gaan en te blijven?
Wordt het niet tijd dat we met zijn allen (werknemers, werkgevers, overheid, vakbonden, onderwijs) werk maken van het creëren van jobcontexten die niet louter uitgevoerd worden omwille van het materiële voordeel, maar wel omdat ze aansluiten bij wat iemand graag doet en goed kan? Of gaan we ons verder laten meesleuren in een loondraaikolk die ons op basis van anciënniteitstoeslagen, bijzondere premiestelsels en andere indexaanpassingen naar de donkerste diepten van de oceaan dreigt te verbannen?

Dat we met zijn allen zullen moeten inleveren én langer aan de slag blijven, willen wij onze huidige welvaart – en vooral die van onze kinderen – borgen, staat buiten kijf. Het komt er dan ook op aan om werk te leren zien als méér dan louter een inkomstenbron. Als een belangrijk onderdeel van het leven dat ook echt de moeite waard is in het licht van persoonlijke ontwikkeling en ontplooiing. En dat we ook als werknemer of als zelfstandige de plicht hebben om permanent naar dit soort werkomgevingen en contexten te zoeken.
Bedrijven dienen op hun beurt werk te maken van ‘werkbaar werk’, en de bereidheid te tonen desgevallend af te stappen van al te rigide en eenzijdig opgestelde functiebeschrijvingen. Zie in dit verband ook mijn eerdere bijdrage over jobcrafting

< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen