< Terug naar overzicht

G = f(P,O)


Competenties zijn generaliseerbaar en contextloos. Eens je ze hebt, kan je ze overal inpluggen en zijn ze altijd en overal inzetbaar. Althans, dat was de natte droom van HR en management in de jaren ’90 en de basis van competentiemanagement ‘old school’. Het betekende dat je competenties één keer meet, in een database stopt en de zoekmachine steeds de beste persoon aanduidt.
Verworven competenties zijn echter niet ‘voor altijd’ en al zeker niet ‘voor overal’. Gewenst gedrag laten we zien wanneer we dat kunnen, willen én mogen. Het kunnen is te meten, over het willen en mogen moeten we praten.
De ‘nieuwe’ definitie van competenties luidt: observeerbare kennis of gedrag die iemand in een specifieke context manifesteert en waarvan verwacht mag worden dat hij/zij die in min of meer gelijksoortige omstandigheden kan herhalen (*). Een competentie is dus geen eigenschap van een persoon, maar gedrag dat wordt vertoond in een specifieke context.

Open dialoog

Als we daarvan uitgaan, kan je dan die competenties ‘attesteren’ zoals een diploma kennis attesteert? Wanneer we ervan uitgaan dat gedrag in het recente verleden een goede voorspeller is van gedrag in de nabije toekomst, voor zover de context in hoge mate vergelijkbaar is (*), welke instantie mag dan de pretentie hebben om een objectief competentielabel toe te kennen? Welk bureaucratisch mechanisme installeren we om dit bij te houden en te onderbouwen?
Werknemers en werkzoekenden kunnen een overzicht tonen van in het verleden succesvol getoond gedrag in een specifieke context. Dat betekent dat het onderwijs aan de diploma’s een reeks gedragscompetenties toevoegt die de student heeft gebruikt om dat diploma te halen. Daarnaast kan iedereen de eigen competentieportfolio aanvullen met verslagen van assessment centers, evaluatieformulieren waarin competenties werden geëvalueerd,… Al deze informatie toont aan welk gedrag al dan niet succesvol werd getoond binnen welke specifieke context.
De informatie is dan wat ze is. Het gebruik ervan is gebaseerd op een open dialoog, zodat elementen als ‘willen’ en ‘mogen’ in onderling overleg uitgediept kunnen worden.

(*) Uit het boek ‘Iedereen content’ van Lou Van Beirendonck.

Lees meer over


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen